„Polskie Stonehenge”. Od tysiącleci uważane jest za miejsce mocy
Góra Ślęża jest wyjątkowym miejscem na mapie Polski. Już 3 tys. lat temu była uważana na magiczną. Celtowie, plemiona germańskie, a później Słowianie składali tu podziękowania swoim bogom. Stąd liczne kamienie ułożone w nietypowy sposób, a także charakterystyczne rzeźby, przy których zatrzymują się turyści.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Jakie znaczenie historyczne ma Góra Ślęża?
- Dlaczego Góra Ślęża bywa nazywana "polskim Stonehenge"?
- Co symbolizują kamienne rzeźby na szczycie Ślęży?
- Jakie legendy są związane z Górą Ślężą?
To jedno z najbardziej tajemniczych miejsc w Polsce
Góra Ślęża znajduje się w woj. dolnośląskim. Od Wrocławia oddalona jest zaledwie o 30 kilometrów. Należy do niewielkiego pasma – Masywu Ślęży. Ma 718 m n.p.m – nie należy zatem do najwyższych szczytów w Polsce. Stoi jednak samotnie i dominuje nad okolicą. Właśnie dlatego wydaje się wyższa i bardziej monumentalna niż niektóre góry w Sudetach czy Beskidach.
Najwyższy szczyt Masywu Ślęży czasami nazywany jest „polskim Stonehenge”. Dlaczego? Góra Ślęża ma bardzo bogatą historię. Choć na Ślęży nie ma charakterystycznego kręgu kamieni, góra była miejscem kultu już ponad 3 tys. lat temu. Celtowie, plemiona germańskie, a później Słowianie uważali ją za miejsce tajemnicze i magiczne. Szczyt był poświęcony bóstwu solarnemu. Niektóre źródła podają, że Ślęża miała służyć obserwacjom astronomicznym – jako przestrzeń o wyjątkowej mocy energetycznej i aurze.
Wokół góry narosło wiele legend. Najpopularniejsza z nich głosi, że na szczycie mieszkała bogini słońca i ognia Ślężyna. Magiczna mieszkanka masywu miała chronić ludzi przed złem i niedostatkiem. Na jej cześć ludność – gdy wypadały przesilenia – rozpalała ogromne ogniska. Inna opowieść głosi, że wewnątrz Ślęży znajduje się ogromne podziemne miasto, pełne korytarzy, ale również skarbów.
Pozostały ślady dawnych wierzeń
Góra Ślęża jest popularna wśród turystów. Spacerując szlakami, można natknąć się na ślady danych ludów i wierzeń. Szlak czerwony biegnie obok trzech charakterystycznych rzeźb:
- Panny z Rybą,
- Niedźwiedźa,
- Mnicha.
To zabytki kultowe z okresu kultury łużyckiej. Kamienne figury najprawdopodobniej miały strzec świętej przestrzeni przed osobami niegodnymi. Być może były też świadkami składania ofiar. Rzeźby zdobią krzyże, które jednak nie są chrześcijańskie. Eksperci do dziś nie wiedzą, jak należy je interpretować. Być może wskazują kierunki - cztery strony świata lub są powiązane z ruchem słońca.
Źródło: Radio ZET/Wikipedia/Dolny Śląsk/Interia
Byłeś świadkiem czegoś niespodziewanego? Masz temat, którym powinniśmy się zająć?
Zgłoś sprawę przez Czerwony telefon Radia ZET