Wszyscy go znali i wspierali. Przejmująca historia jednej z ofiar zamachu
Zamiast kwiatów przyniosły znicze. Kwiaciarki z krakowskiego Rynku w poruszających słowach wspominają pana Roberta, który zginął podczas sobotniego zamachu.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Jak zamach wpłynął na życie mieszkańców Krakowa.
- Kto jest ofiarą zamachu na krakowskim Rynku.
- Dlaczego panie Stanisława i Bernarda przyniosły znicze do pracy.
- Co zmienił zamach w postrzeganiu bezpieczeństwa na Rynku.
Kraków pogrążony w żalu po zamachu. Historie świadków obrazują tragedię
Żal, gniew, smutek i poczucie niesprawiedliwości - takie uczucia towarzyszą wielu Polakom od minionej soboty. Zamach w Krakowie wpłynął na życie milionów osób w całym kraju. Jego skutki najbardziej odczuwają jednak ci, którzy na krakowskim Rynku są na co dzień, często od wielu lat.
W tym gronie są panie Stanisława i Bernarda, które od 30 lat sprzedają kwiaty pod Kościołem Mariackim. Tym razem jednak zamiast wiązanek do pracy przyniosły znicze. W zamachu życie stracił bowiem pan Robert, 51-latek, którego znały od kilkunastu lat.
-To był bardzo uczynny człowiek. Podchodził do mnie i pomagał z noszeniem parasoli. Wszyscy tutaj go wspierali, bo życie go strasznie doświadczyło. Ponad 20 lat temu miał poważny wypadek, po którym musiał na nowo uczyć się mówić i chodzić. Przeszedł też trepanację czaszki - mówią kobiety w rozmowie z Radiem ZET.
Robert jest jedną z ofiar Michała O. Nie zdążył się ukryć
Pan Robert był na Rynku, gdy Michał O. otworzył ogień. Jak mówią kwiaciarki, próbował uciekać i ukryć się w jednym ze sklepów. Nie zdążył. - On wcześniej jechał szybciej, ale przed tym sklepem się zatrzymał. To była cała seria wystrzałów. Celował w ludzi, żeby zabić jak najwięcej osób - słyszymy.
Handlarki od dekad pracują na krakowskim Rynku i nigdy nie czuły się zagrożone. - Rynek dla nas, dla mieszkańców i dla turystów zawsze był miejscem bezpiecznym. Nic się tu nie działo. Teraz musimy po prostu wrócić do normalności, nie możemy dać się zastraszyć. To na zawsze zostanie w sercu, ale trzeba żyć dalej - mówi nasza rozmówczyni.
Źródło: Radio ZET
