M. John Harrison z nagrodą Bookera. 81-latek został najstarszym laureatem w historii
Angielski autor Michael John Harrison (M. John Harrison) zdobył tegoroczną nagrodę Bookera. Został tym samym najstarszym w historii laureatem tego najważniejszego w Wielkiej Brytanii wyróżnienia literackiego. Jury uhonorowało go za powieść „The End of Everything” („Koniec wszystkiego”).
Z tego artykułu dowiesz się:
- Dlaczego "The End of Everything" wyróżnia się jako powieść dystopijna.
- Jakie znaczenie miała książka na tle dotychczasowych nagród Bookera.
- Kto zasiadał w jury tegorocznej edycji Booker Prize.
- Których autorów uwzględniono na krótkiej liście kandydatów do nagrody.
M. John Harrison najstarszym laureatem Bookera
- To opowieść o katastrofie i apokalipsie. I o tym, jak przeżywając je, nie sposób zrozumieć, co się dzieje. Są w niej jednak różnego rodzaju nutki optymizmu. Pojawiają się krótkie wizje przyszłości więc jest w niej nadzieja - uzasadniała w poniedziałek wieczorem decyzję jury jego przewodnicząca, Mary Beard podczas ceremonii w londyńskim City. „The End of Everything” to dystopijna powieść science-fiction rozgrywająca się w Wielkiej Brytanii, w niedalekiej przyszłości. Po tajemniczej katastrofie i załamaniu się cywilizacji bohater zarabia na życie, łowiąc różne artefakty w wodach kanału La Manche. Pewnego dnia wyławia u wybrzeża hrabstwa Kent tajemniczą istotę, która potrafi zmieniać kształt.
Jury podkreśliło wcześniej, że książkę można odczytywać na wiele sposobów: jako thriller, powieść kryminalną, satyrę, dystopię, powieść drogi, a nawet utwór realistyczny. - Nagrody takie jak ta, choć właściwie nie ma innych nagród dorównujących Bookerowi, są niezwykle ważne w świecie uprzemysłowienia literatury. To zaszczyt więc znaleźć się w gronie tak zasłużonych postaci - powiedział laureat. Harrison zdobył Bookera w wieku 81 lat. Poprzednia rekordzistka, Margaret Atwood, miała 79 lat, gdy odbierała wyróżnienie w 2019 roku.
Harrison od lat związany jest z fantastyką naukową
Urodzony w 1945 r. Harrison kojarzony jest przede wszystkim z fantastyką naukową. Jest jednym z przedstawicieli tzw. brytyjskiej Nowej Fali science-fiction, obok JG Ballarda czy Briana Aldissa. Pod koniec lat 60. XX w. pisał dla wpływowego magazynu „New Worlds”; jest autorem m.in. powieści: „Climbers” oraz „Nova Swing”; recenzował też książki w literackich dodatkach do dzienników „Guardian”, „New York Times” i „Daily Telegraph”. Przewodniczącą jury była w tym roku Mary Beard, znana historyczka, autorka i twórczyni filmów dokumentalnych, a wśród pięciorga jurorów zasiadali też m.in.: eseistka Patricia Lockwood, autorka książki „Nikt o tym nie mówi” oraz lider grupy Pulp, Jarvis Cocker.
Lista kandydatur obejmowała początkowo 163 pozycje. Pod koniec lipca jurorzy zawęzili ją do 13 książek, a we wrześniu powstała „krótka lista” zawierająca sześć tytułów; ich autorzy pochodzą z Anglii, Jamajki, Szkocji i USA. Nominowani byli też: Douglas Stuart, Elizabeth Strout, Marlon James, Luke Kennard i Rebecca Perry.
Booker Prize to jedno z najważniejszych wyróżnień literackich
Booker Prize to jedna z najważniejszych nagród literackich za prozę w języku angielskim, wydaną w Zjednoczonym Królestwie lub Irlandii. Zwycięzca otrzymuje 50 tys. funtów. W zeszłym roku triumfował David Szalay, autor powieści „Flesh”, której akcja dzieje się na Węgrzech i w Londynie. Wcześniej nagrodę otrzymali m.in. Salman Rushdie za „Dzieci północy” (w 1981 r.), Kazuo Ishiguro za „Okruchy dnia” (1989 r.), Arundhati Roy za „Boga rzeczy małych” (1997 r.), Ian McEwan za „Amsterdam” (1998 r.), Margaret Atwood za „Ślepego zabójcę” (2000 r.) oraz Hilary Mantel za „W komnatach Wolf Hall” (2009 r.). Osobną nagrodą jest międzynarodowy Booker, przyznawany za prozę w tłumaczeniu na język angielski.
Źródło: Radio ZET/PAP
