Wojna pozycyjna - co to jest i na czym polega? [DEFINICJA, SKUTKI, I WOJNA ŚWIATOWA]
W związku z trwającą inwazją Rosji na Ukrainę coraz więcej osób zaczyna poszukiwać informacji na temat tego, co to jest wojna pozycyjna i na czym polega. Sprawdzamy definicję tego słowa i krótko wyjaśniamy, czym charakteryzują się tego typu działania.
W czwartek nad ranem 24 lutego Władimir Putin wydał rozkaz przeprowadzenia "specjalnej operacji wojskowej" w Donbasie. Około godziny 5:00 czasu wschodnioeuropejskiego rozpoczęła się inwazja rosyjska na Ukrainę. Od niemal dwóch tygodni w wielu miejscowościach trwają zacięte walki. Ostatnio jednak coraz więcej zaczyna się mówić o wojnie pozycyjnej. Sprawdzamy zatem, co to jest i wyjaśniamy, na czym polegają tego typu działania.
Wojna pozycyjna - co to jest i na czym polega?
"Wojna, którą cechują działania opierające się na tworzeniu stałych frontów z silnie rozbudowanymi pozycjami" - brzmi definicja wojny pozycyjnej zamieszczona w słowniku języka polskiego PWN.
Najprościej mówiąc, jest to rodzaj wojny, w której walczące strony zajmują silnie umocnione pozycje (np. w okopach, bunkrach, zasiekach). Obie armie rozbudowują wówczas swoje stanowiska obronne naprzeciw siebie. Celem takiego działania jest oczywiście wyparcie przeciwnika, a co za tym idzie - przesunięcie linii frontu, co jednak jest bardzo trudne.
Wojna ta charakteryzuje się przede wszystkim niskim tempem działań zmierzających do przełamania obrony przeciwnika oraz długotrwałymi walkami zaczepno-obronnymi. Ich rytm wyznaczają regularnie podejmowane natarcia na nieprzyjaciela. Atakujący opuszczają swoje pozycje i ruszają w stronę wroga. Rzadko jednak docierają do jego okopów. Żołnierze, którym udaje się ujść z życiem, wracają do swoich "schronów".
Tego typu działania mogą trwać nawet wiele lat i - co warte podkreślenia - zazwyczaj przynoszą ogromne straty w ludziach.
Wojna pozycyjna w I wojnie światowej
Wojna pozycyjna była charakterystyczna dla frontu zachodniego podczas I wojny światowej (1914-1918). Prowadzone były wówczas krwawe i wyniszczające bitwy, które jednak nie zmieniały sytuacji na froncie. Dużą rolę odgrywały również działania sabotażowe, saperskie i dywersyjne.
Później do wojny pozycyjnej dochodziło m.in. podczas walk o Madryt (1936-1939), wojny koreańskiej (1950-1953) czy iracko-irańskiej (1980-1988).
Zobacz także: Rosjanie mają rozkaz strzelać do cywilów. Ukraińskie służby publikują film z rosyjskim jeńcem
RadioZET.pl/sjp.pwn.pl/eszkola.pl/edukator.pl/lekcjehistorii.pl
Byłeś świadkiem czegoś niespodziewanego? Masz temat, którym powinniśmy się zająć?
Zgłoś sprawę przez Czerwony telefon Radia ZET