Nie żyje Andrzej Olechowski. „Jeden z trzech tenorów PO” i były minister miał 78 lat
Nie żyje Andrzej Olechowski. Były minister finansów i spraw zagranicznych, współzałożyciel Platformy Obywatelskiej oraz dwukrotny kandydat na prezydenta RP zmarł w wieku 78 lat.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Kim był Andrzej Olechowski i jakie miał osiągnięcia zawodowe.
- Jaką rolę odegrał Andrzej Olechowski w polskiej polityce lat 90.
- Jakie stanowiska pełnił Olechowski w rządzie i instytucjach międzynarodowych.
Andrzej Olechowski nie żyje. Miał 78 lat
O śmierci Andrzeja Olechowskiego poinformował najpierw w mediach społecznościowych jego wieloletni przyjaciel, legendarny dziennikarz Wojciech Mann. „Andrzej Olechowski. Najdłuższa przyjaźń mojego życia. Niech Bóg się Nim zaopiekuje” – napisał na Facebooku. Informację o śmierci Olechowskiego potwierdził także w rozmowie z Interią wiceszef MSZ Marcin Bosacki.
„Odszedł Andrzej Olechowski, polityk, dyplomata, jeden z«trzech tenorów»Platformy Obywatelskiej. Niech spoczywa w pokoju” - napisał na platformie X premier Donald Tusk, z którym Olechowski w 2001 roku zakładał Platformę Obywatelską.
Andrzej Olechowski urodził się w 1947 roku w Krakowie. Z wykształcenia był ekonomistą – na warszawskiej SGH (wtedy SGPiS) napisał doktorat. W latach 70. i 80. pracował w Polsce i za granicą, m.in. w sekretariacie Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD) w Genewie czy w Banku Światowym w Waszyngtonie. Po powrocie do Polski był m.in. doradcą, a później zastępcą prezesa NBP. Brał udział w obradach Okrągłego Stołu.
W latach 90. zaangażował się w politykę. W 1992 roku był ministrem finansów w rządzie Jana Olszewskiego, a w latach 1993-95 szefem MSZ w gabinecie Waldemara Pawlaka. W 2000 kandydował w wyborach prezydenckich, w których z wynikiem 17,3 proc. zajął drugie miejsce (wówczas reelekcję już w I turze uzyskał Aleksander Kwaśniewski). Rok później wraz z Donaldem Tuskiem i Maciejem Płażyńskim był jednym z trzech założycieli Platformy Obywatelskiej. W 2002 roku z jej poparciem kandydował na prezydenta Warszawy, gdzie z wynikiem 13,47 proc. zająć 3. miejsce.
W 2009 roku odszedł z PO i zaangażował się w działalność Stronnictwa Demokratycznego, z ramienia, którego w 2010 roku ponownie startował w wyborach prezydenckich (z wynikiem 1,44 proc. zajął wtedy 6. miejsce). Następnie wycofał się z czynnej polityki, choć przez lata pełnił rolę komentatora polskiej i międzynarodowej sytuacji politycznej, był zapraszany do mediów (w marcu 2024 roku był gościem podcastu Radia ZET "Machina Władzy"). Wykładał też m.in. na Uniwersytecie Jagiellońskim i Collegium Civitas.
Źródło: Radio ZET
Byłeś świadkiem czegoś niespodziewanego? Masz temat, którym powinniśmy się zająć?
Zgłoś sprawę przez Czerwony telefon Radia ZET