Seahenge w Anglii
Odwrócony pień dębu z 55 dębowymi palami odsłoniło morze na plaży w Norfolk. Znalezisko, datowane na późną wiosnę 2049 roku p.n.e., okrzyknięto „Seahenge” – nawiązując do słynnego Stonehenge w południowej Anglii.
Stonehenge to jedno z najsłynniejszych europejskich budowli megalitycznych. Znajduje się 13 km od miasta Salisbury w hrabstwie Wiltshire w południowej Anglii. To kamienny krąg – miejsce kultu najprawdopodobniej Księżyca i Słońca.
Seahenge odkryto w 1998 roku nieopodal Norfolk. Przez kilka tysięcy lat gromadził się w nim muł i piasek, ostatecznie zakrywając mistyczny krąg. W tym samym czasie obok okryto podobną konstrukcję.
Naukowcy są przekonani, że oba pomniki pełniły różne funkcje i odprawiano różne związane z nimi rytuały, ale wspólnym celem było położenie kresu wyjątkowo długim zimom. Pierwszy krąg (Holme I) związany był z kultem kukułki, drugi (Holme II) – z kultem Wenus. Wnioski opublikowano w „GeoJournal”.
„Badanie potwierdziło znaczenie interdyscyplinarnego podejścia obejmującego folklor i archeoastronomię w interpretacji funkcji i przeznaczenia zabytków prehistorycznych” – napisali badacze w podsumowaniu.
Źródło: Radio ZET, „Holme I (Seahenge) and Holme II: ritual responses to climate change in Early Bronze Age Britain” D.A. Nance, GeoJournal 2024