Radio ZET
Wiadomości
Polska
Oficer rowerowy z Wrocławia zginął w Alpach. Kim jest oficer rowerowy?

Oficer rowerowy z Wrocławia zginął w Alpach. Kim jest oficer rowerowy?

Karolina Apiecionek

3 min. czytania

Aktualizacja 24.11.2023

24.11.2023 15:26

Podziel się

Udostępnij przez:

Oficer rowerowy to funkcja publiczna sprawowana przy urzędzie miejskim. Odpowiada za koordynację i rozwój ruchu rowerowego na danym obszarze. Czym dokładnie zajmuje się oficer rowerowy?

Oficer rowerowy to pełnomocnik ds. komunikacji rowerowej. Jego podstawowym zadaniem jest popularyzowanie wiedzy o komunikacji rowerowej, przekonywanie do rozwiązań prorowerowych i dbanie o interesy rowerzystów. O oficerach rowerowych piszą Adam A. Jarosz i Beata Springer w opracowaniu pt. „Polska polityka rowerowa na tle dobrych praktyk europejskich”: „Są szansą na skoordynowany rozwój pod warunkiem, iż ich funkcje nie będą ograniczały się jedynie do pilnowania budowy dróg rowerowych oraz zapewniona zostanie im względna niezależność”.

Oficer rowerowy w Polsce

Oficer rowerowy to funkcja publiczna, którą jako pierwsze miasta w Polsce wprowadziły Warszawa i Gdańsk w 2016 roku. Rok później oficer rowerowy pojawił się we Wrocławiu.

„W Zielonej Górze, Łodzi, Szczecinie, Olsztynie, Opolu i Poznaniu, w latach 2010–2015, powołano odpowiednie struktury, jednakże po niedługim czasie stanowiska te zostały zlikwidowane bądź są nieobsadzane” – piszą Adam A. Jarosz i Beata Springer.

Dziś wydaje się, że oficer rowerowy funkcjonuje w większości dużych miast. Gdzieniegdzie powołano też oficerów wojewódzkich i regionalnych, m.in.:

2014: w woj. zachodniopomorskim;
2015: w woj. mazowieckim, woj. śląskim;
2018: w metropolii GZM (Górnośląsko-Zagłębiowskiej);
2019: w woj. dolnośląskim.

Oficer rowerowy, który 24 listopada 2023 r. zginął w austriackich Alpach, to Daniel Chojnacki – Prezes Karkonoskiej Grupy GOPR, wieloletni oficer rowerowy we Wrocławiu.

Obowiązki oficera rowerowego to głównie:

dbanie o rozwój infrastruktury rowerowej,
zabieganie o możliwość przewożenia rowerów w środkach komunikacji miejskiej,
inicjacja i rozwój systemu roweru miejskiego,
dialog z mieszkańcami,
działania promocyjne i edukacyjne.

„Częstokroć ścieżki rowerowe budowane są przy okazji remontów ulic, co powoduje, że powstają tylko ich fragmenty, a nie połączona sieć. Brak równouprawnienia z infrastrukturą drogową powoduje też sytuacje, że po remoncie ulicy droga rowerowa staje się tylko dodatkiem, a nie równoprawnym elementem, przez co często mają miejsce sytuacje, gdy urywa się ona i rowerzysta jest zmuszony kontynuować jazdę jezdnią razem z samochodami” – zauważają Adam A. Jarosz i Beata Springer.

Polityka rowerowa na świecie

Krajem, który może poszczycić się najlepiej rozwiniętą infrastrukturą rowerową, jest Holandia. W latach 70. XX w., w odpowiedzi na kryzys naftowy, holenderski rząd wprowadził specjalną ustawę powołującą fundusz na budowę infrastruktury rowerowej. „Miasta mogły otrzymać dotacje w wys. 80% poniesionych kosztów, a gminy wiejskie do 50% kosztów budowy dróg rowerowych wzdłuż szos i dróg lokalnych. Miało to na celu zwiększenie liczby codziennych dojazdów do pracy i szkoły na rowerze. Ustawa zawierała również zbiór standardów dla dróg rowerowych i ujednolicenie ich formy” – czytamy w opracowaniu „Polska polityka rowerowa na tle dobrych praktyk europejskich”.

Polityka rowerowa z powodzeniem realizowana jest również w Danii i Niemczech. „W tych trzech państwach rozwój sieci dróg rowerowych prowadzony był na bazie współpracy pomiędzy różnymi szczeblami samorządu. Najważniejszą rolę odgrywały miasta i gminy, jednak władze wyższych szczebli dbały o koordynację ich działań, zapewniały środki finansowe, a także projektowały i budowały ścieżki samodzielnie, szczególnie w obszarach wiejskich, łącząc gminy. Rządy pełniły tu rolę wspomagającą, tworząc Narodowe Plany Rowerowe, których celem było wdrażanie różnych rozwiązań usprawniających ruch rowerowy, np. poprawę jakości dróg rowerowych, w tym skrzyżowań, łączenie z transportem publicznym, poprawę bezpieczeństwa i działania promujące” – piszą Adam A. Jarosz i Beata Springer.

Źródło: Radio ZET/„Polska polityka rowerowa na tle dobrych praktyk europejskich” A.A. Jarosz, B. Springer, athenaeum.umk.pl

Nie przegap

Byłeś świadkiem czegoś niespodziewanego? Masz temat, którym powinniśmy się zająć?

Zgłoś sprawę przez Czerwony telefon Radia ZET