Zaskakujące odkrycie lekarzy. Przez 3 lata nosiła „kamienne dziecko”
42-latka zgłosiła się do szpitala z bólem brzucha. Badania ujawniły niezwykłą przyczynę dolegliwości: w jej ciele przez około trzy lata pozostawało „kamienne dziecko”. Przez cztery stulecia opisano tylko kilkaset takich przypadków.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Czym jest litopedion i jak powstaje „kamienne dziecko”.
- Ile przypadków „kamiennego dziecka” opisano w historii medycyny.
- Jakie objawy i powikłania może powodować litopedion.
- Jak długo litopedion może pozostawać w organizmie.
Przez trzy lata bolał ją brzuch. Badanie ujawniło zaskakującą przyczynę
Przez prawie trzy lata 42-letnia mieszkanka Somalilandu w Afryce zmagała się z bólem podbrzusza i narastającym uczuciem ciężkości. Gdy dolegliwości się nasiliły, zgłosiła się do szpitala. Badania ujawniły niezwykle rzadkie zjawisko medyczne - przez cztery stulecia w literaturze opisano około 340 takich przypadków.
Historię przedstawili na łamach „International Medical Case Reports Journal” lekarze z Hargeisa Group Hospital w Hargejsie i Uniwersytetu Amoud w Boramie.
Według relacji kobieta kilka lat wcześniej zaszła w ciążę. Po pewnym czasie przestała czuć ruchy płodu, a brzuch zaczął się zmniejszać. Ze względu na utrudniony dostęp do opieki medycznej nie zgłosiła się wówczas po pomoc.
Gdy lekarze zbadali 42-latkę, wyczuli w jej brzuchu twardą, nieregularną masę sięgającą do wysokości pępka. USG ujawniło nietypową zmianę położoną poza macicą. Dokładniejszy obraz uzyskano dzięki tomografii komputerowej z kontrastem i rekonstrukcji trójwymiarowej. W masie o wymiarach około 18 × 12 × 10 cm dostrzeżono czaszkę, kręgosłup, żebra i kości kończyn. Okazało się, że były to zwapniałe szczątki płodu.
Jak powstaje „kamienne dziecko”?
U Somalijki wykryto litopedion - rzadkie następstwo ciąży pozamacicznej rozwijającej się w jamie brzusznej. Powstaje, gdy płód obumiera, ale jego tkanki są już zbyt duże, aby organizm mógł je całkowicie wchłonąć.
Jeśli nie dojdzie do zakażenia, w obumarłych tkankach i wokół nich mogą stopniowo odkładać się sole wapnia. Organizm reaguje w ten sposób na ciało obce, odizolowując je od otoczenia. Z czasem szczątki twardnieją, zachowując rozpoznawalne struktury płodu - stąd potoczna nazwa „kamienne dziecko”.
Litopedion może pozostawać nierozpoznany przez wiele lat, dając jedynie niespecyficzne objawy, takie jak przewlekły ból brzucha, uczucie ciężkości czy dyskomfort w miednicy. Może jednak uciskać sąsiednie narządy i prowadzić do powikłań, m.in. niedrożności jelit lub ropnia w miednicy. Zwykle wymaga operacyjnego usunięcia.
W literaturze medycznej opisano przypadki kobiet, u których zwapniałe szczątki płodu pozostawały w jamie brzusznej przez kilkadziesiąt lat. Do rekordzistek należała Susanne Stolberg z Heidelbergu, która nosiła „kamienne dziecko” przez 54 lata. Odkryto je podczas sekcji zwłok po jej śmierci w 1767 roku.
Źródło: Radio ZET/livescience.com
Byłeś świadkiem czegoś niespodziewanego? Masz temat, którym powinniśmy się zająć?
Zgłoś sprawę przez Czerwony telefon Radia ZET
