Ogrody klasztorne na warszawskiej Woli uznane za zabytek. “Ostatni ślad”
– Ogród klasztoru Karmelitanek Bosych przy ul. Wolskiej 27/29 został wpisany do rejestru zabytków – poinformował mazowiecki wojewódzki konserwator zabytków. Historia ogrodu sięga XVIII wieku.
- Ogród Karmelitanek Bosych został wpisany na listę zabytków.
- Poznaj historię unikalnego miejsca na Woli oraz jego dawnych właścicieli.
Ogród klasztoru Karmelitanek Bosych wpisany na listę zabytków
Jak poinformował Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków, Ogród klasztoru Karmelitanek Bosych to ostatni zachowany ślad po pierwotnym zagospodarowaniu dzisiejszej dzielnicy Woli.Po 1780 r. grunty na obszarze pomiędzy obecnymi ul. Wolską, Młynarską i Karolkową, która rozgraniczała tereny należące do miasta i wsi Wola Wielka, zakupił warszawski bankier i przedsiębiorca Karol Schultz. Uregulował wtedy też odcinek drogi pomiędzy ulicami Przyokopową i Wolską jako granicę swych dóbr, zwanych Karolinem lub Karolową Wolą. Pod koniec XVIII wieku powstała tu rezydencja otoczona ogrodem ze stawem i wyspą.
Część środkową zajmował sad, folwark i cegielnia z domami mieszkalnymi, a w skrajnej części znajdował się budynek browaru z niezagospodarowanym obszarem po zachodniej stronie. W 1792 r. północną część dóbr wolskich, obejmującą teren browaru, nabył Jan Chryzostom Biernacki. W latach 1850-60 jego wnuk – Adam Biernacki, wybudował w tym miejscu klasycystyczny pałacyk projektu Józefa Orłowskiego z ogrodem na jego tyłach. Ogród utrwalony na mapach z lat 1986-1906 posiadał cechy modnych wówczas parków romantycznych.
Posesja była podzielona na 3 strefy: północną z pałacem z półkolistym podjazdem, środkową z ogrodem z systemem nieregularnych ścieżek i swobodnie rozplanowaną roślinnością oraz południową, wydzieloną poprzeczną ścieżką, o nieznanym sposobie zagospodarowania.
Trudna historia Pałacyku Biernackich. Podczas wojny budynek spalono
W 1920 r. nieruchomość Celestyny Biernackiej, która wschodnią część dóbr przekazała zakonowi redemptorystów, zaś działkę z pałacykiem i ogrodem przekazała w 1929 r. Archidiecezji Warszawskiej. Podczas okupacji do pałacyku sprowadzono siostry z lwowskiego klasztoru karmelitanek bosych. W trakcie Powstania Warszawskiego pałacyk został zdewastowany i spalony, a przylegający do niego ogród stał się miejscem masowych mordów dokonywanych przez hitlerowców na okolicznej ludności cywilnej.
Źródło: Radio ZET/PAP/warszawa1939.pl
Byłeś świadkiem czegoś niespodziewanego? Masz temat, którym powinniśmy się zająć?
Zgłoś sprawę przez Czerwony telefon Radia ZET
